|
|
SESSİZ GEMİ
artık demir almak günü gelmişse zamandan
meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan
hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol
sallanmaz o kalkışta ne mendil nede bir el
rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli
genlerce siyah ufka bakar gözleri nemli
bir çare gönüller ne giden son gemidir bu
hicranlı hayatın ne de son matemidir bu
dünyada sev,lmiş ne seven nafile bekler
bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler
bir çok her biri memnun ki yerinden
bir çok seneler geçti dönen yok seferinden
* * *
AKŞAM
dönülmez akşamın ufkundayız vakit çok geç
bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç
cihana bir daha gelmek hayal edilse bile
avunmak istemeyiz böyle bir teselliyle
geniş kanatları boşlukta sim siyah açılan
ve arkasından güneş doğmayan büyük kapıdan
geçince başlıyacak bitmeyen sukünlü gece
guruba karşı bu son bahçelerde keyfince
ya sevk içinde harab ol ya aşk içinde gönül
ya lale açmalıdır göğsümüzde yahut gül
.
| İLERİ |